نگاهی به مشكلات نشانی‌های IP‌نگارش 6
دغدغه‌ای به‌نام آینده
كامپیوترهای فعلی از طریق پروتكلی به‌نام پروتكل اینترنت نگارش چهارم به‌یكدیگر متصل هستند. هر كامپیوتر در شبكه اینترنت آدرس خاص و یكتای آی‌پی خودش را دارد. این درست همانند شماره تلفن است. 

برای مثال آدرس 131.193.178.181 فقط و فقط در یك زمان واحد می‌تواند متعلق به یك نفر باشد. ‌ ‌

هدف هر بسته از داده را توسط یك آدرس آی‌پی نگارش 4 تعیین می‌كنند (كه چهار سری عدد 8 بیتی است) بخش عمده‌ای از این آدرس‌ها توسط دولت‌ها، شركت‌ها و سازمان‌ها و سایت‌ها گرفته شده است و بخش دیگری از آن را افراد مختلف با آنلاین شدن دریافت می‌كنند. بنابراین در حال حاضر جای بسیار اندكی برای ورود و رشد جمعیت باقی مانده است و باید به‌فكر راه‌حلی بود. ‌ ‌

راه‌حل كوتاه مدت این است: آیا كامپیوترها باید مستقیم به اینترنت وصل شوند؟ بسیاری از شركت‌ها هر 20 كامپیوتر خود را مستقیم به اینترنت وصل می‌كنند، در حالی كه می‌توانند 20 كامپیوتر را از طریق یك پروكسی به اینترنت متصل كنند و 19 آدرس را آزاد كنند. ‌ ‌

راه‌حل بلندمدت، استفاده از آی‌پی نگارش6 است كه آدرس‌های بسیار بیشتری را در دل خود جای می‌دهد. صرف‌نظر از آدرس‌های بیشتر، آی‌پی‌های جدید ویژگی‌های دیگری نیز دارند كه نیازشان حس نمی‌شود و همین فضای آدرسی بیشتر بزرگترین مزیت و نیاز حركت به‌سوی آی‌پی نگارش 6 است. ‌ ‌

به ادامه مطلب برو



اما مشكلات زیادی ممكن است سر راه تبدیل به آدرس‌های آی‌پی6 به‌وجود بیاید. به‌طور قطع نمی‌توان انتظار داشت كه یك روز از خواب بلند شویم و با یك دكمه همه آدرس‌ها را به‌فرمت جدیدی درآوریم. مشكلات زیادی در سر راه وجود دارند كه از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره كرد‌:‌

شبكه‌های فعلی با زیرساخت آی‌پی نگارش4 باید بتوانند با شبكه‌های نسل جدید تعامل داشته باشند، در غیر این صورت جهان به دوپاره تقسیم خواهد شد. ‌ ‌

متأسفانه نقشه‌ای كه برای انتقال به نگارش 6 ترسیم شده است، با ویژگی‌های فعلی آی‌پی نگارش 6 كار نخواهد كرد.

طراحان آی‌پی6 اشتباه اساسی كرده‌اند: آن‌ها آی‌پی نگارش جدید را به‌عنوان حالت دیگری برای آی‌پی نگارش 4 در نظر گرفته‌اند، نه این كه آن را گسترش دهند. به‌عبارت دیگر در آی‌پی نگارش جدید، امكان ارسال بسته عمومی وجود ندارد. این یعنی سیستم‌های فعلی كه با ارسال بسته‌های عمومی بسیاری از امور خود را انجام می‌دهند، باید تغییر معماری ایجاد كنند. ‌ ‌

این موضوع هنگامی بدتر می‌شود كه طراحان آی‌پی نگارش 6 برنامه‌ای برای انتقال به نگارش 6 ندارند. گام‌های مفیدی در این زمینه برداشته شده است، اما اعلام این كه ما اكنون آی‌پی نگارش جدید را پیاده كرده‌ایم، كمی غیرمنطقی به‌نظر می‌رسد. هنوز آی‌پی6 به‌اندازه آی‌پی نگارش 4 آداپته نشده و بسیاری هنوز نگارش 4 آن را ترجیح می‌دهند چون مطمئن‌تر است. ‌ ‌

بدترین حالتی كه ممكن است پیش بیاید، این است كه آی‌پی نگارش 6 به‌طور ناقص اعمال و استفاده شود.

علاوه‌بر هزینه بسیاری كه روی دوش سازمان‌ها و شركت‌ها خواهد افتاد تا شبكه‌های مختلف را كنترل كنند و پاسخگو باشند، كاربران نیز نمی‌توانند از تمام پتانسیل اینترنت استفاده كنند و این تفاوت آدرس‌ها ممكن است دسترسی عده‌ای به اطلاعات را متوقف كند.